Palma daktylowa ma zupełnie inny rytm owocowania niż palma kokosowa. Rośnie przecież w klimacie wprawdzie ciepłym, ale nie gorącym, w klimacie, gdzie występują wiosna, lato, jesień, a nawet zima. Samo drzewo może przetrzymać mrozy nawet do -15°C, ale traci wtedy wszystkie liście i nie owocuje przez kilka lat. Nie uprawia się jednak palm daktylowych w klimacie, w którym temperatura spada tak nisko. Zimą w rejonach jej uprawy występują tylko niewielkie przymrozki, ale temperatura nie spada poniżej 0°C.
Rytm owocowania palmy daktylowej przypomina więc owocowanie naszych drzew owocowych. Kwitnie ona wczesną wiosną, a owoce dojrzewają jesienią, od września do grudnia. Daktyle tworzą się na dużych, rozgałęzionych miotlasto kwiatostanach. Tuż przed osiągnięciem pełnej dojrzałości przypominają kształtem i wielkością nasze śliwki węgierki. Ze względu na wydłużony kształt Arabowie nazywają je „palcami światłości". Są najpierw zielone, potem zmieniają barwę na żółtą lub różową. Już wtedy nadają się do spożycia, chociaż są twarde, najczęściej jednak pozostawia się je na drzewie, aż przejrzeją, zmiękną i zbrązowieją. Owoc jest już wtedy martwy, pomarszczony, ale nie gnije, gdyż zawiera w sobie zbyt wielkie ilości cukru. Żywe pozostaje w nim tylko nasienie; niewielkie, cylindryczne w kształcie, a nie spłaszczone jak pestka śliwki.
| |
|